Αν έπρεπε να απλοποιήσω όσα διδάσκω στη Μέθοδο σε τέσσερις καθημερινές προτάσεις, θα ήταν οι εξής.

Όταν ξυπνάς, ξεκίνα με ευγνωμοσύνη ως προσανατολισμό. Στο βιβλίο, μία από τις τέσσερις Ερωτήσεις της Ψυχής είναι: «Για τι είμαι ευγνώμων;». Αυτή η ερώτηση σ᾽ αλλάζει αμέσως. Σε μετακινεί από την έλλειψη στην επίγνωση. Αμέσως η προσοχή σου γίνεται καθαρή. Η διαύγεια σου δίνει κατεύθυνση. Σου θυμίζει τι έχει πραγματικά σημασία πριν ο κόσμος σου πει τι «πρέπει» να έχει σημασία.

Έπειτα, μείνε με τον εαυτό σου. Όχι με τις σκέψεις σου. Όχι με τις προσδοκίες των άλλων. Όχι με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Απλώς ανέπνευσε. …..Στο Κεφάλαιο 1 μιλάμε για τον διάλογο με τον εαυτό — τον παρατηρητή, το «ΕΙΜΑΙ». Ο διαλογισμός είναι ευθυγράμμιση. Είναι ο χώρος όπου οι απαντήσεις εμφανίζονται στο κενό ανάμεσα σε δύο σκέψεις. Εκεί επανασυνδέεσαι με την ουσία σου.

Τρίτον, μη φοβηθείς να γράψεις το επόμενο κεφάλαιο της ζωής σου. Με λεπτομέρεια. Με συναίσθημα. Με πρόθεση. Ο σκοπός είναι τρόπος ύπαρξης και αυτή η μετατόπιση αλλάζει τα πάντα όταν δεσμεύεσαι ουσιαστικά σε αυτήν. Η πρόθεσή σου αρχίζει να διαμορφώνει τις πράξεις σου. Εκεί που βάζεις την προσοχή σου, εκεί ρέει η ενέργειά σου. Όταν σχεδιάζεις συνειδητά πώς θέλεις να βιώσεις το μέλλον σου, το συνδέεις με ενδυναμωτικά συναισθήματα και πράττεις αντίστοιχα, εκπαιδεύεις το νευρικό σου σύστημα να αναγνωρίζει την ευθυγράμμιση όταν εμφανίζεται.

Και τέλος, κάθε φορά που εμφανίζεται ανασφάλεια, στρέψε την προσοχή σου στο καλό του κόσμου. Κάνε καλό. Πρόσφερε κάτι. Ακόμη και κάτι μικρό και ευγενικό. Στο Κεφάλαιο 5 γράφω για την προσφορά ως εσωτερικό κίνητρο. Όταν προσφέρεις, βγαίνεις από τον φόβο και επιστρέφεις στις αξίες σου. Θυμάσαι ποιός είσαι. Και το νιώθεις.

Αυτογνωσία. Ευθυγράμμιση. Πρόθεση. Προσφορά.

Αν τα εφαρμόζεις καθημερινά, αυτά τα τέσσερα είναι αρκετά.

Με αγάπη,

Νίκη Σμυρνή