Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία όπου ο κόσμος γίνεται πιο βαρύς να τον παρακολουθεί κανείς. Τα νέα από τη Μέση Ανατολή μας υπενθυμίζουν πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η σταθερότητα. Ο πόλεμος είναι κάτι που κανείς δεν αποδέχεται πραγματικά με ευκολία. Όλοι προτιμούμε την ισορροπία, την ασφάλεια και τον ήρεμο ρυθμό της καθημερινής ζωής.

Κι όμως, η ιστορία δείχνει κάτι αξιοσημείωτο για τον άνθρωπο: είμαστε θαύματα προσαρμοστικότητας.

Στη Μέθοδο, συχνά περιγράφω τη ζωή μέσα από τη μεταφορά της ναυσιπλοΐας. Ένας καπετάνιος δεν μπορεί να ελέγξει τη θάλασσα. Δεν μπορεί να διατάξει τον άνεμο ούτε να σταματήσει την καταιγίδα. Αυτό που μπορεί να ελέγξει είναι κάτι πολύ πιο ισχυρό: το πώς ρυθμίζει τα πανιά και το πώς επιλέγει την κατεύθυνσή του.

Η στρατηγική, τόσο στις επιχειρήσεις όσο και στη ζωή, δεν είναι ποτέ άκαμπτη. Ένας καλός καπετάνιος επαναπροσδιορίζει συνεχώς την πορεία του.

Το ίδιο ισχύει και για εμάς.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο και δεν μπορούμε να τα ελέγξουμε. Υπάρχει όμως ένας τομέας που παραμένει πάντα δικός μας: η αντίδρασή μας και ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύουμε τα γεγονότα και προστατεύουμε την εσωτερική μας διαύγεια.

Στη Μέθοδο, η ευθυγράμμιση ξεκινά ακριβώς από εδώ: από την επίγνωση του τι μας ανήκει και τι όχι.

Δεν χρειάζεται να αρνηθούμε την πραγματικότητα, αλλά μπορούμε να αποφασίσουμε μέσα από ποιον φακό θα δούμε τον κόσμο.

Ο κόσμος μπορεί να μην είναι πάντα προβλέψιμος. Ο τρόπος όμως με τον οποίο τον διασχίζουμε παραμένει πάντα επιλογή.

Και ίσως εδώ ξεκινά ο στοχασμός:

Αν σήμερα ήσασταν ο καπετάνιος της ζωής σας, τι θα προσαρμόζατε — τον άνεμο ή τα πανιά σας;

Mε αγάπη

Νίκη Σμύρνη