Η αποτυχία είναι μία από τις πιο παρεξηγημένες εμπειρίες στην προσωπική ή επαγγελματική μας ζωή.

Στις επιχειρήσεις, η αποτυχία αντιμετωπίζεται ως data. Την αναλύουμε, τη μετράμε και τη χρησιμοποιούμε για να βελτιώσουμε τη στρατηγική. Στην προσωπική ζωή όμως, η αποτυχία συχνά γίνεται ταυτότητα. Λέμε «απέτυχα», σαν το αποτέλεσμα να ορίζει το ποιοι είμαστε. Σκεφτείτε το ίδιο σε μια αποτυχημένη κυκλοφορία προϊόντος, ο CEO δεν θα έλεγε ποτέ «απέτυχα».

Στη Μέθοδο, η αποτυχία είναι στην πραγματικότητα κίνηση. Στο Κεφάλαιο 4, που είναι και το αγαπημένο μου, Falling Forward: The Path to Growth, η εξέλιξη δεν περιγράφεται ως ευθεία γραμμή αλλά ως διαδικασία συνεχούς επαναβαθμονόμησης. Δεν υπάρχει ανάπτυξη χωρίς πτώση. Ανάπτυξη σημαίνει να σηκώνεσαι με επίγνωση προς το επόμενο βήμα.

Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι ουσιαστικό. Η αποτυχία δεν είναι απόδειξη ανικανότητας. Αποκαλύπτει πού υπάρχει απο-ευθυγράμμιση. Δείχνει ποιες υποθέσεις ήταν λανθασμένες, ποια στρατηγική δεν είχε σαφήνεια, ποιο περιβάλλον δεν σε στήριξε ή ποια αξία παραβιάστηκε. Και το σημαντικότερο, αποκαλύπτει ποιος γίνεσαι—και αυτό έχει βαθιά αξία για τη δική σου πορεία.

Όταν κάτι δεν λειτουργεί, το ερώτημα είναι: τι αποκαλύφθηκε, τι έμαθα;

Κάτι ακόμη ουσιαστικό είναι ότι το να ξεκινάς ξανά μετά από αποτυχία δεν σημαίνει να σβήνεις ό,τι συνέβη. Επιτρέψτε μου μια μεταφορά.

Η αποτυχία μπορεί να είναι σαν μια ουλή στο δέρμα από μια πτώση. Αν προσπαθήσουμε να τη σβήσουμε, είναι αδύνατο—και ίσως τραυματίσουμε και το υπόλοιπο δέρμα. Αντίθετα, αν τη δεχτούμε και την παρατηρήσουμε με σοφία, αρχίζουμε να κατανοούμε τι μάθαμε από αυτήν. Την αντιμετωπίζουμε ως πληροφορία. Κοιτάμε την ουλή με αγάπη και συμπόνια.

Αυτό σημαίνει ενσωμάτωση του μαθήματος και μελέτη του. Οι επιχειρήσεις το κάνουν συστηματικά. Αναθεωρούν, προσαρμόζουν και προχωρούν.

Η επιστροφή στην αρένα της ζωής και το να ξεκινήσεις ξανά απαιτεί ωριμότητα. Απαιτεί να διαχωρίσεις την ταυτότητα από το αποτέλεσμα. Να αντλήσεις γνώση αντί για δράμα. Να επαναευθυγραμμίσεις τις αξίες σου, να προσαρμόσεις το οικοσύστημά σου και να βελτιώσεις τη στρατηγική σου. Και έπειτα να δράσεις ξανά και ξανά και ξανά.

Ο Warren Buffett έχει πει ότι θα δίσταζε να επενδύσει σε έναν επιχειρηματία που δεν έχει ποτέ πέσει.

Η εξέλιξη, λοιπόν, απαιτεί θάρρος—το θάρρος να συνεχίζεις να εξελίσσεσαι και να αναγνωρίζεις ότι η ζωή δεν είναι ευθεία γραμμή.

Ίσως να αναρωτηθούμε :

Είναι πράγματι αποτυχία ή είναι η σωστή στιγμή που σε προετοιμάζει για ανάπτυξη;

Με φροντίδα και αγάπη Νίκη Σμυρνή